Άρθρα

Kατηγορίες

Πίνακας Τροφίμων

 

Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων & Μεταμοσχεύσεων, η Αιμοδοσία αυτή ήταν αφιερωμένη στη μνήμη όλων των μετά θάνατον Δοτών Οργάνων Σώματος καθώς επίσης και των νέων που έχασαν τη ζωή τους σε τροχαία ατυχήματα.  

Προσήλθαν περίπου 300 άτομα, ενώ Αιμοδότησαν 240. Με τους 8 νέους Δότες Μυελού των Οστών που τυποποιήθηκαν, η ομάδα μας στη «Δεξαμενή Μυελού των Οστών» στο νοσοκομείο «ΕΛΕΝΑ» έχει φτάσει τα 327 άτομα .

Κατά τη διάρκεια της αιμοδοσίας, διανεμήθηκε το ενημερωτικό έντυπό μας «Δωρεά Οργάνων- Δώρο Ζωής» στη συμβολή των οδών Λεωφόρου Τατοΐου & Κοραή.

Θερμές ευχαριστίες:

Σε όλους τους Αιμοδότες που προσήλθαν, ακόμα και αν κάποιοι δεν κατάφεραν να προσφέρουν αίμα.Στο 1ο Δημοτικό Σχολείο που μας φιλοξενεί, στο Δήμο Μεταμόρφωσης, στην εταιρία Kraft, στο Ζαχαροπλαστείο «Max Perry», στο Ζαχαροπλαστείο «Χριστίνα», την εταιρία καθαρισμού “Fascina” και τον τοπικό Τύπο.

Σε όλους όσους με οποιοδήποτε τρόπο βοήθησαν στην επιτυχημένη ολοκλήρωση της διοργάνωσης.

Με εκτίμηση

Το Δ.Σ.

 

   Η ίδρυση του Οργανισμού αποτελεί συστατικό στοιχείο του νόμου 2737/1999 (ΦΕΚ 174 Α΄/1999). Ο νόμος αυτός διευκρίνισε σημαντικά τα νομικά και ηθικά ζητήματα, που άπτονται της μεταμοσχευτικής διαδικασίας και καταμέρισε τις υποχρεώσεις, που καλείται να αναλάβει κάθε κοινωνικός παράγοντας. Παράλληλα το νομικό αυτό πλαίσιο αποφασιστικά προστατεύει τα δικαιώματα τόσο των πολιτών, όσο και των αναμενόντων «ενός δώρου ζωής» ασθενών. Η ισορροπία αυτή μεταξύ του δικαιώματος της αυτονομίας των πολιτών και της υποχρέωσής τους να είναι αλληλέγγυοι στους ασθενείς συνανθρώπους τους, παρά τις μικρές αδικίες που μπορεί να δημιούργησε στις ζώσες μεταμοσχεύσεις μεταξύ συγγενών, συνεχίζει να εξασφαλίζει το ηθικό πλεονέκτημα των μεταμοσχεύσεων στη χώρα μας, το οποίο στηρίζεται στην Ιδέα της Δωρεάς Οργάνων, Ιστών και Κυττάρων.

 

   Μέσα σε αυτό το νομικό πλαίσιο, έγινε σημαντική πρόοδος στον τομέα των μεταμοσχεύσεων, τόσο των συμπαγών οργάνων, όσο και των ιστών και των αιμοποιητικών κυττάρων. Ο Ε.Ο.Μ. με όποιες δυνάμεις διέθετε, προσπάθησε να συντονίσει του παράγοντες, που ως εκ φύσεως τους, υπάρχουν και δραστηριοποιούνται στην οργανωμένη Ελληνική πολιτεία. Η σχέση του Ε.Ο.Μ. με το κοινωνικό σύνολο και τους θεσμικούς παράγοντες πρέπει συνεχώς να χτίζεται και να ενισχύεται. Η σχέση του Ε.Ο.Μ. με την κεντρική διοίκηση και τα μεταμοσχευτικά κέντρα, προσδιορίζεται από το νομικό πλαίσιο, τις υπουργικές αποφάσεις και τις κοινοτικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

 

   Συνολικά, κατά τη δεκαετία 2001 -2010 μεταμοσχεύτηκαν 1.955 ασθενείς εγγεγραμμένοι στα Εθνικά Μητρώα υποψήφιων ληπτών συμπαγών οργάνων και μυελού των οστών. Η κατανομή των μοσχευμάτων συμπαγών οργάνων έγινε με το μοριοποιημένο σύστημα κατανομής, με βάση την ιστοσυμβατότητά, τις ιατρικές ενδείξεις και προκειμένου για νεφροπαθείς, βάσει του χρόνου από την έναρξη της θεραπείας υποκατάστασης της νεφρικής τους λειτουργίας.


ΣΥΜΠΑΓΗ ΟΡΓΑΝΑ: Μόσχευμα από πτωματικό δότη οργάνων, έλαβαν  1.598 ασθενείς. Σύμφωνα με την κατανομή τους, 1.213 έλαβαν νεφρικό μόσχευμα, 295 έλαβαν ηπατικό μόσχευμα, 75 μεταμοσχεύτηκαν με καρδιά και 12 με μόσχευμα πνευμόνων. Παράλληλα με τις πτωματικές μεταμοσχεύσεις νεφρού, κατά την προηγούμενη 10ετία, πραγματοποιήθηκαν και 634 μεταμοσχεύσεις νεφρού από ζώντα δότη, στα αρμόδια μεταμοσχευτικά κέντρα της χώρας.

 

ΑΙΜΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ: Από το 2002 έως το 2010 πραγματοποιήθηκαν 357 αλλογενείς μη συγγενικές μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών στα 4 αρμόδια μεταμοσχευτικά κέντρα της χώρας. Τα μοσχεύματα προέρχονταν από διεθνείς δεξαμενές, στις οποίες ο Ε.Ο.Μ. έχει πρόσβαση και δυνατότητα αναζήτησης συμβατών δοτών για τους Έλληνες ασθενείς. Κατά το διάστημα αυτό ο Ε.Ο.Μ. πραγματοποίησε σχετικές αρχικές αναζητήσεις για 962 ασθενείς, από τις οποίες οι 357 ολοκληρώθηκαν με εύρεση και μεταμόσχευση συμβατών μοσχευμάτων. Η πλειονότητα των μοσχευμάτων προέρχεται από τις δεξαμενές της Γερμανίας και των ΗΠΑ. Τα μοσχεύματα αυτά μεταφέρονται από τη χώρα του δότη και μεταμοσχεύονται από τα Ελληνικά κέντρα στους Έλληνες λήπτες. Η Ελληνική δεξαμενή Εθελοντών δοτών μυελού των οστών αριθμεί 35.000 άτομα, ενώ έχει υπολογιστεί ότι με 100.000 Έλληνες εθελοντές θα βρισκόταν κατάλληλος δότης στη χώρα μας για το 80% των Ελλήνων ασθενών. Αυτό εξηγεί και το γεγονός ότι μόλις 2 Έλληνες δότες υπήρξαν συμβατοί με τους Έλληνες ασθενείς.

 

Ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ: Συγκρινόμενη η δραστηριότητα αυτή με των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, φαίνεται ότι η χώρα μας υστερεί σημαντικά στις μεταμοσχεύσεις συμπαγών οργάνων. Η διαθεσιμότητα, δηλ. ο αριθμός των δοτών ανά εκατομμύριο πληθυσμού (α.ε.π.) ανήλθε το 2009 για την Ελλάδα στους 6,3 δότες, ενώ σε χώρες όπως η Ισπανία ή η Πορτογαλία σημειώνονται δείκτες πτωματικών δοτών οργάνων άνω του 30 α.ε.π.


 

ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Η ΥΣΤΕΡΗΣΗ ; Σύμφωνα με το μοντέλο ανάπτυξης ενός μεταμοσχευτικού προγράμματος μιας χώρας, η επιτυχία εξαρτάται από θεσμικούς και κοινωνικούς παράγοντες όπως η αξιοπιστία του συστήματος Υγείας, τα Μ.Μ.Ε., η Εκκλησία κ.α. Όλοι αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν καθοριστικά τη βούληση των πολιτών, που συνηθίζεται να εκφράζεται μέσα από τον θεσμό της Κάρτας Δωρητή Ιστών & Οργάνων. Στη χώρα μας υπάρχει δισταγμός ως προς την έγγραφη αυτή έκφραση της πρόθεσής τους. Μόλις το 0,9% του Ελληνικού πληθυσμού κατέχει την Κάρτα Δωρητή. Σύμφωνα όμως με έρευνα του Ευροβαρόμετρου, το 43% των Ελλήνων θα ήθελε να δωρίσει τα όργανά του μετά θάνατον προς μεταμόσχευση. Όταν ο πολίτης ερωτάται αντίστοιχα για το γιατί ΔΕΝ θα δώριζε τα όργανά του μετά θάνατον, οι Έλληνες πρώτοι στη Ευρώπη με ποσοστό 45%, δίνουν ως απάντηση την έλλειψη εμπιστοσύνης στο Σύστημα, εμπεριέχοντας σε αυτό το Σύστημα Μεταμοσχεύσεων, το Σύστημα Υγείας και το Σύστημα Κοινωνικής και Διοικητικής οργάνωσης της χώρας γενικότερα.

 

Παράλληλα σημαντικό ρόλο παίζει και η υστέρηση στην αξιοποίηση των υπαρχόντων μοσχευμάτων στις Μ.Ε.Θ. Πρέπει να υποθέσει κανείς ότι τουλάχιστον ίσος αριθμός εγκεφαλικά νεκρών υπάρχει σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Μάλιστα το γεγονός, ότι η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες σε αριθμό τροχαίων ατυχημάτων, υποδεικνύει ότι οι δυνητικοί δότες υπάρχουν, αλλά δεν αξιοποιούνται. Τα μοσχεύματα χάνονται ή γιατί δεν διαγιγνώσκεται έγκαιρα ο εγκεφαλικός θάνατος ή διότι στις περιπτώσεις που διαγιγνώσκεται και τίθεται η δυνατότητα της Δωρεάς οργάνων , το 30% των συγγενών των εκλιπόντων αρνείται τη Δωρεά. Ταυτόχρονα ο μικρός αριθμός υποψηφίων ληπτών οργάνων στη χώρα μας, περιορίζει την καταλληλότητα των προσφερόμενων μοσχευμάτων και ως εκ τούτου την αξιοποίησής τους από τα Ελληνικά Μεταμοσχευτικά Κέντρα, με αποτέλεσμα πολλά μοσχεύματα από Έλληνες δότες να μεταμοσχεύονται σε συμβατούς λήπτες του εξωτερικού.


 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Δ.Σ. Ε.Ο.Μ.:

  • Η κατ’ αναλογία ανάληψη της ευθύνης από κάθε κοινωνικό και θεσμικό παράγοντα. Ο Ε.Ο.Μ. οφείλει, ως εκ του ιδρυτικού του νόμου προκύπτει, να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση των πολιτών, ιδιαίτερα των νέων, και στην ενεργοποίηση των επαγγελματιών υγείας, των Δήμων, των Νομαρχιών κλπ. Αυτό και πράττει.
  • Η αναγνώριση του ρόλου των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.) στην εντόπιση των δυνητικών δοτών. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι ο αριθμός των αναφερόμενων εγκεφαλικών εγκεφαλικών θανάτων και άρα δυνητικών δοτών ποικίλει από έτος σε έτος. Αυτό υποδεικνύει την έλλειψη σχετικών Πρωτοκόλλων λειτουργίας στις Μ.Ε.Θ., όπως αυτά προβλέπονται σε άλλα Ευρωπαϊκά συστήματα Υγείας.
  • Σε επίπεδο Μεταμοσχευτικών Κέντρων, εξέταση της αναγκαιότητας δημιουργίας Μεταμοσχευτικού Κέντρου ήπατος στην πρωτεύουσα και αυστηρή τήρηση από τα υπάρχοντα κέντρα των όρων και προϋποθέσεων λειτουργίας τους εκ μέρους των Διοικήσεων των Νοσοκομείων όπου αυτά στεγάζονται. Η μεταμόσχευση και σύμφωνα με τον νόμο, αποτελεί «επείγουσα ιατρική πράξη» και αναλόγως θα πρέπει να αντιμετωπίζεται στον προγραμματισμό των χειρουργείων και στις προτεραιότητες των Νοσοκομείων.
  • Η ανακοστολόγηση της μεταμοσχευτικής διαδικασίας τόσο για το Νοσοκομείο του δότη όσο και για το Νοσοκομείο του λήπτη αποτελεί αδήριτο ανάγκη. Η μεταμοσχευτική διαδικασία δεν θα πρέπει να δημιουργεί οικονομικά ελλείμματα σε κανέναν από τους εμπλεκόμενους φορείς και οι επαγγελματίες και θα πρέπει να αποζημιώνονται επαρκώς.
  • Οικονομική επάρκεια του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων. Η ετήσια επιχορήγηση του Ε.Ο.Μ. από το Υπουργείο Υγείας δεν καλύπτει τα λειτουργικά έξοδα του Οργανισμού. Επομένως, μετά την ανακοστολόγηση των μεταμοσχεύσεων, κρίνεται απαραίτητη η στήριξη του Ε.Ο.Μ. στο έργο του,  που είναι πρωτίστως η προώθηση της ιδέας της δωρεάς οργάνων και η βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών.
  • Εξέταση του ενδεχόμενου επέκτασης της συνεργασίας του Ε.Ο.Μ. με άλλες χώρες της Ευρώπης ή με την Eurotransplant, προκειμένου να βελτιωθούν οι δυνατότητες συμβατότητας , μέσω της ανταλλαγής των διαθέσιμων μοσχευμάτων στον Ευρωπαϊκό χώρο. Παράλληλα η συνεργασία αυτή θα διορθώσει, προς όφελος των Ελλήνων ασθενών, το ισοζύγιο μεταξύ των μοσχευμάτων, που διατίθενται σε χώρες του εξωτερικού, λόγω ελλείψεως συμβατών ληπτών στις λίστες αναμονής της χώρας μας. Είναι πραγματικότητα ότι λόγω μη ανεύρεσης συμβατού λήπτη στον Ελλαδικό χώρο, «χαρίζονται» μοσχεύματα σε χώρες της Ευρώπης, χωρίς οι Έλληνες ασθενείς να έχουν κάποιο πλεονέκτημα ανταλλαγής.

 

Συμπερασματικά ο Πρόεδρος του Ε.Ο.Μ., Καθηγητής Ι.Γ. Βλαχογιάννης, καταλήγει: «Στα 10 έτη λειτουργίας του Ε.Ο.Μ., μέσα στο υπάρχον νομικό πλαίσιο και στο υπάρχον Σύστημα Υγείας, έγιναν πολλά θετικά βήματα. Διαπιστώνεται όμως, ότι η χώρα μας υστερεί σε αριθμό μεταμοσχεύσεων, με αποτέλεσμα οι Έλληνες ασθενείς να μην αντλούν από την κοινωνία την έμπρακτη συμπαράσταση που δικαιούνται, υπό τη μορφή ενός μοσχεύματος. Η βελτίωση μπορεί να έρθει μόνο όταν οι θεσμικοί και κοινωνικοί παράγοντες στηρίξουν το έργο του Ε.Ο.Μ. και τον εμπιστευθούν. Ο Ε.Ο.Μ., με αυτό το ηθικό πλεονέκτημα θα κάνει ότι χρειάζεται για να γίνει η μεταμόσχευση προσιτή θεραπεία για όλους τους πολίτες της χώρας, που την έχουν ή θα την έχουν ανάγκη».


 

 

Ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (Ε.Ο.Μ.) ιδρύθηκε το 1999 ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου με έδρα την Αθήνα και τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Στόχος του Ε.Ο.Μ. σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, είναι η ανάπτυξη του μεταμοσχευτικού προγράμματος της χώρας μας καθώς και η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κοινού γύρω από την Ιδέα της Δωρεάς Ιστών και Οργάνων με στόχο την αύξηση των μεταμοσχεύσεων συμπαγών οργάνων και μυελού των οστών.

 

 

Παράρτημα:

 

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΑΝ 2001-2010:

Αθήνα:

Μεταμοσχευτικά κέντρα νεφρού σε Λαϊκό Νοσοκομείο & Νοσοκομείο Ευαγγελισμός,

Μεταμοσχευτικό κέντρο καρδιάς και πνευμόνων στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο.

Για 2 χρόνια λειτούργησε μεταμοσχευτικό κέντρο ήπατος στο Λαϊκό Νοσοκομείο, ενώ για λόγους που σχετίζονται με τη μη πλήρωση των προϋποθέσεων λειτουργίας του, η περαιτέρω αδειοδότησή του δεν κατέστη δυνατή.

Κέντρα μεταμόσχευσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (από αλλογενή μη συγγενή δότη), στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός και στο Νοσοκομείο Παίδων Αγ. Σοφία.

 

Θεσσαλονίκη:

Μεταμοσχευτικό κέντρο νεφρού – ήπατος στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο

Κέντρα μεταμόσχευσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (από αλλογενή μη συγγενή δότη), στο

Νοσοκομείο «Παπανικολάου».

 

Πάτρα:

Μεταμοσχευτικό κέντρο νεφρού στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίο

Κέντρο μεταμόσχευσης αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίο

Την έντονη διαμαρτυρία της εκφράζει η Ε.Σ.ΑμεΑ. επειδή δεν κλήθηκε να παραστεί στη συνάντηση, της 19ης Οκτωβρίου 2010, του Πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου με τους εκπροσώπους των Κοινωνικών Εταίρων της χώρας. Εύλογα και δικαιολογημένα τίθεται το ερώτημα πώς είναι δυνατόν η Ε.Σ.ΑμεΑ να προσκαλείται κατά την περίοδο που το κυβερνών κόμμα ήταν στην αντιπολίτευση σε όλες τις συναντήσεις που αφορούσαν και στο χώρο των ατόμων με αναπηρία  και να μένει εκτός της λίστας των καλεσμένων Κοινωνικών Εταίρων κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας. Πεποίθησή μας είναι ότι ο Πρωθυπουργός δεν γνώριζε για αυτή την παράλειψη, η οποία, ασφαλώς, οφείλεται στους διοργανωτές της συνάντησης.

 

Στην κρίσιμη ομιλία του Πρωθυπουργού, εχθές 19 Οκτωβρίου 2010, για το ακανθώδες ζήτημα της ανεργίας ακούστηκαν –  αν και απουσία των ιδίων των ΑμεΑ – μέτρα και πολιτικές για τα άτομα με αναπηρία, τα οποία όμως βασίζονται σε συνταγές που ξεκίνησαν να εφαρμόζονται στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 80.


 

Κρίνουμε ότι οι στόχοι της Κυβέρνησης κινούνται στη σωστή κατεύθυνση όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αναγνωρίζει ότι ανάμεσα στους πολίτες που πλήττονται με μεγαλύτερη ένταση από την οικονομική κρίση είναι και τα άτομα με αναπηρία. Αυτή η αναγνώριση θα μπορούσε να δώσει αισιοδοξία στα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους μόνο εάν συνοδεύονταν από συστηματικές, στοχευμένες και διακριτές δράσεις. Η αξιοπιστία, όμως, των μέτρων και οι πολιτικών που εξαγγέλθηκαν από τον Πρωθυπουργό θα τεθεί σε δοκιμασία, εάν δεν ληφθεί υπόψη το σοβαρό και διαχρονικό έλλειμμα στην απρόσκοπτη εφαρμογή του μοναδικού νόμου που στηρίζει την απασχόληση των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους, του γνωστού σε όλους μας ν. 2643/98. Για άλλη μια φορά η ολοκλήρωση της  προκήρυξης του ν. 2643 του έτους 2008,  δηλαδή η ένταξή των ατόμων με αναπηρία σε θέσεις εργασίας, φαντάζει άπιαστο όνειρο.

 

Τα άτομα με αναπηρία αναμένουν από το Σεπτέμβριο του 2009 την υλοποίηση των προγραμματικών δεσμεύσεων της Κυβέρνησης για το σχεδιασμό και την εφαρμογή ενός αποκλειστικού νόμου για την απασχόληση των ατόμων με αναπηρία, ο οποίος θα στηρίζεται σε ένα πλαίσιο συνδυαστικών πολιτικών και μέτρων. Η μακρά ιστορία σχεδιασμού και εφαρμογής αυτού του νόμου θυμίζουν την ιστορία του γεφυριού της Άρτας.

 

Η δραματική όμως κατάσταση που βιώνουν τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους απαιτεί ένα πλέγμα μέτρων και πολιτικών που θα αποτελέσουν ισχυρό δίχτυ προστασίας τους. Ο Πρωθυπουργός στην ομιλία του ζήτησε από τους Κοινωνικούς Εταίρους στοχευμένες προτάσεις ακόμα πιο αποτελεσματικές, προκειμένου να αξιοποιηθούν από την Πολιτεία. Η Ε.Σ.ΑμεΑ. έχει ήδη προτείνει προς όλα τα συναρμόδια Υπουργεία συγκεκριμένα στοχευμένα και αποτελεσματικά μέτρα για την ένταξη των ατόμων με αναπηρία στην απασχόληση.


 

Τέτοιου είδους μέτρα αποτελούν η ενίσχυση και στελέχωση με ειδικευμένο προσωπικό των υπηρεσιών του Ο.Α.Ε.Δ. για την επίσπευση των διαδικασιών ολοκλήρωσης της τελευταίας προκήρυξης του ν. 2643/98, ο σχεδιασμός και εφαρμογή προγραμμάτων για την ένταξη των ατόμων με αναπηρία σε θέσεις εργασίας του ιδιωτικού τομέα με ιδιαίτερη έμφαση στα άτομα με αναπηρία που αντιμετωπίζουν πολλαπλές διακρίσεις (μητέρες με αναπηρία, άνεργοι μεγάλης ηλικίας με αναπηρία, μετανάστες με αναπηρία κ.λπ.). Η ενίσχυση της απασχόλησης των ΑμεΑ απαιτεί την άμεση αντίδραση της Πολιτείας μπροστά στον κίνδυνο του κλεισίματος του μοναδικού στη Νότια Ελλάδα Κέντρου Επαγγελματικής Κατάρτισης ΑμεΑ που λειτουργεί στο Γαλάτσι και φυσικά την ίδρυση νέων Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης και Εκπαίδευσης ΑμεΑ. σε όλη τη χώρα. Η εκπλήρωση των στόχων που έθεσε ο Πρωθυπουργός στο κομμάτι που αφορά στα άτομα με αναπηρία απαιτεί την ανεύρεση νέων εργαλείων και ενεργητικών πολιτικών στις οποίες καλείται να πρωτοστατήσει ο Ο.Α.Ε.Δ.

 

Ο Πρόεδρος της Ε.Σ.Α.μεΑ. κ. Ιωάννης Βαρδακαστάνης, δήλωσε σχετικά: «Το αναπηρικό κίνημα της χώρας ήταν, είναι και θα είναι παρόν σε όλες τις προσκλήσεις και προκλήσεις της Πολιτείας για την αντιμετώπιση της ανεργίας της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο το αναπηρικό κίνημα με το Παναπηρικό – Πανελλαδικό Συλλαλητήριο που διοργανώνει στις 3 Δεκέμβρη 2010 στην Πλατεία Συντάγματος διεκδικεί τη θέσπιση εθνικού προγράμματος δημοσίων και θεσμικών πολιτικών παρεμβάσεων για την αναπηρία, μεταξύ των οποίων είναι και οι παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας των ατόμων με αναπηρία. Οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού είναι αναμφίβολα θετικές. Η αξιοπιστία τους, όμως θα τεθεί σε δοκιμασία εάν δεν ληφθεί υπόψη το 10% του ελληνικού πληθυσμού και οι ανάγκες του».

Την έντονη διαμαρτυρία της εκφράζει η Ε.Σ.ΑμεΑ. επειδή δεν κλήθηκε να παραστεί στη συνάντηση, της 19ης Οκτωβρίου 2010, του Πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου με τους εκπροσώπους των Κοινωνικών Εταίρων της χώρας. Εύλογα και δικαιολογημένα τίθεται το ερώτημα πώς είναι δυνατόν η Ε.Σ.ΑμεΑ να προσκαλείται κατά την περίοδο που το κυβερνών κόμμα ήταν στην αντιπολίτευση σε όλες τις συναντήσεις που αφορούσαν και στο χώρο των ατόμων με αναπηρία  και να μένει εκτός της λίστας των καλεσμένων Κοινωνικών Εταίρων κατά την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας. Πεποίθησή μας είναι ότι ο Πρωθυπουργός δεν γνώριζε για αυτή την παράλειψη, η οποία, ασφαλώς, οφείλεται στους διοργανωτές της συνάντησης.

 

Στην κρίσιμη ομιλία του Πρωθυπουργού, εχθές 19 Οκτωβρίου 2010, για το ακανθώδες ζήτημα της ανεργίας ακούστηκαν –  αν και απουσία των ιδίων των ΑμεΑ – μέτρα και πολιτικές για τα άτομα με αναπηρία, τα οποία όμως βασίζονται σε συνταγές που ξεκίνησαν να εφαρμόζονται στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 80.


 

Κρίνουμε ότι οι στόχοι της Κυβέρνησης κινούνται στη σωστή κατεύθυνση όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αναγνωρίζει ότι ανάμεσα στους πολίτες που πλήττονται με μεγαλύτερη ένταση από την οικονομική κρίση είναι και τα άτομα με αναπηρία. Αυτή η αναγνώριση θα μπορούσε να δώσει αισιοδοξία στα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους μόνο εάν συνοδεύονταν από συστηματικές, στοχευμένες και διακριτές δράσεις. Η αξιοπιστία, όμως, των μέτρων και οι πολιτικών που εξαγγέλθηκαν από τον Πρωθυπουργό θα τεθεί σε δοκιμασία, εάν δεν ληφθεί υπόψη το σοβαρό και διαχρονικό έλλειμμα στην απρόσκοπτη εφαρμογή του μοναδικού νόμου που στηρίζει την απασχόληση των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους, του γνωστού σε όλους μας ν. 2643/98. Για άλλη μια φορά η ολοκλήρωση της  προκήρυξης του ν. 2643 του έτους 2008,  δηλαδή η ένταξή των ατόμων με αναπηρία σε θέσεις εργασίας, φαντάζει άπιαστο όνειρο.

 

Τα άτομα με αναπηρία αναμένουν από το Σεπτέμβριο του 2009 την υλοποίηση των προγραμματικών δεσμεύσεων της Κυβέρνησης για το σχεδιασμό και την εφαρμογή ενός αποκλειστικού νόμου για την απασχόληση των ατόμων με αναπηρία, ο οποίος θα στηρίζεται σε ένα πλαίσιο συνδυαστικών πολιτικών και μέτρων. Η μακρά ιστορία σχεδιασμού και εφαρμογής αυτού του νόμου θυμίζουν την ιστορία του γεφυριού της Άρτας.

 

Η δραματική όμως κατάσταση που βιώνουν τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους απαιτεί ένα πλέγμα μέτρων και πολιτικών που θα αποτελέσουν ισχυρό δίχτυ προστασίας τους. Ο Πρωθυπουργός στην ομιλία του ζήτησε από τους Κοινωνικούς Εταίρους στοχευμένες προτάσεις ακόμα πιο αποτελεσματικές, προκειμένου να αξιοποιηθούν από την Πολιτεία. Η Ε.Σ.ΑμεΑ. έχει ήδη προτείνει προς όλα τα συναρμόδια Υπουργεία συγκεκριμένα στοχευμένα και αποτελεσματικά μέτρα για την ένταξη των ατόμων με αναπηρία στην απασχόληση.


 

Τέτοιου είδους μέτρα αποτελούν η ενίσχυση και στελέχωση με ειδικευμένο προσωπικό των υπηρεσιών του Ο.Α.Ε.Δ. για την επίσπευση των διαδικασιών ολοκλήρωσης της τελευταίας προκήρυξης του ν. 2643/98, ο σχεδιασμός και εφαρμογή προγραμμάτων για την ένταξη των ατόμων με αναπηρία σε θέσεις εργασίας του ιδιωτικού τομέα με ιδιαίτερη έμφαση στα άτομα με αναπηρία που αντιμετωπίζουν πολλαπλές διακρίσεις (μητέρες με αναπηρία, άνεργοι μεγάλης ηλικίας με αναπηρία, μετανάστες με αναπηρία κ.λπ.). Η ενίσχυση της απασχόλησης των ΑμεΑ απαιτεί την άμεση αντίδραση της Πολιτείας μπροστά στον κίνδυνο του κλεισίματος του μοναδικού στη Νότια Ελλάδα Κέντρου Επαγγελματικής Κατάρτισης ΑμεΑ που λειτουργεί στο Γαλάτσι και φυσικά την ίδρυση νέων Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης και Εκπαίδευσης ΑμεΑ. σε όλη τη χώρα. Η εκπλήρωση των στόχων που έθεσε ο Πρωθυπουργός στο κομμάτι που αφορά στα άτομα με αναπηρία απαιτεί την ανεύρεση νέων εργαλείων και ενεργητικών πολιτικών στις οποίες καλείται να πρωτοστατήσει ο Ο.Α.Ε.Δ.

 

Ο Πρόεδρος της Ε.Σ.Α.μεΑ. κ. Ιωάννης Βαρδακαστάνης, δήλωσε σχετικά: «Το αναπηρικό κίνημα της χώρας ήταν, είναι και θα είναι παρόν σε όλες τις προσκλήσεις και προκλήσεις της Πολιτείας για την αντιμετώπιση της ανεργίας της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο το αναπηρικό κίνημα με το Παναπηρικό – Πανελλαδικό Συλλαλητήριο που διοργανώνει στις 3 Δεκέμβρη 2010 στην Πλατεία Συντάγματος διεκδικεί τη θέσπιση εθνικού προγράμματος δημοσίων και θεσμικών πολιτικών παρεμβάσεων για την αναπηρία, μεταξύ των οποίων είναι και οι παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας των ατόμων με αναπηρία. Οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού είναι αναμφίβολα θετικές. Η αξιοπιστία τους, όμως θα τεθεί σε δοκιμασία εάν δεν ληφθεί υπόψη το 10% του ελληνικού πληθυσμού και οι ανάγκες του».

Μονάδες Νεφρού

Δικαιώματα Νεφροπαθών